مصطفی احساس خود را روی ساحل ریخته

آسمان امشب برایش ماهِ کامل ریخته

موج ها از عمق دریا یک صدف آورده اند

در کنار آن صدف یک ذره هم گِل ریخته

نور مروارید احمد تا قیامت روشن است

حق تعالی بر درختش برگ وحاصل ریخته

مصطفی عاشق شده بر چشمهای فاطمه

او دلش را جزر و مَد کرده است وغافل ریخته

در میان مجلس امشب چه غوغایی شده

نور آیاتِ عجیبی بین محفل ریخته

فاطمه آهسته بر حیدر تبسم میکند

مرتضی این خنده ها را گوشه ی دل ریخته

در میان چشمهای پاک ومعصوم علی

از تعجب یک نگاه مست ومایل ریخته

فاطمه کرده ظهور وبا ظهورش در زمین

در میان کام دشمن ها هلاهل ریخته

آنقَدَر محبوبه هست وآنقَدَرعالی مقام

بر دَرَش صدها هزار از شاه وعاقل ریخته

او خودش پیغمبر است واو خودش یک مصطفی

او خودش یک لشگر است واو خودش یک مرتضی