دلم ز روز ازل مبتلای زهرا س بود

غلام خانه به دوشی برای زهرا س بود

نه من ، که عالم امکان سراسرش هر دم

ز روز اوّل خلقت گدای زهرا س بود

و نیمه های شب شهر مصطفی ص آن روز

گدای نیمه شب ربّنای زهرا س بود

نبی ص که رفت تمام مدینه ویران شد

مدینه که همه اش خاک پای زهرا س بود

ز گریه های شب فاطمه س شکایت داشت

شبی که زائر آن اشک های زهرا س بود

میان کوچه فدک را گرفت با سیلی

شروع کوچه شب انتهای زهرا س بود

همیشه بغض میان گلوش سنگین بود

کسی که شاهد آن ماجرای زهرا س بود

تمام شهر به این ماجرای غم تن داد

کسی نگفت که این حق برای زهرا س بود

کسی به غربت مولا علی ع که رحم نکرد

همان علی که همیشه فدای زهرا س بود

برای آتش بیداد هیزم آوردند

صدای آه شبیه صدای زهرا س بود

مگر نبود که پیغمبر (ص) خدا فرمود

رضای حضرت حق در رضای زهرا س بود

به پشت درب و لگدهای کینه ، با فضّه

بیا به یاری زهرا س ندای زهرا س بود

مقابل علی و زینب و حسین و حسن (ع)

شکست مادر و روز عزای زهرا س بود

برای بستن حیدر ع طناب آوردند

یگانه یاور زهرا س خدای زهرا س بود

گرفته دست به دیوار و در پی حیدر ع

تمام شهر نبی ص هم نوای زهرا س بود

میان ذکر قنوت شبش پس از آن روز

دوای مرگ همیشه دعای زهرا س بود

استادوحیدمحمدی