غزلی از زبان فاطمه مغنیه خواهر شهید جهاد مغنیه ( روحش شاد )

فقط برای خداحافظی

و باد می زند آتش به دامن گلزار

به دست قوم یهود و شقی ترین اشرار

هنوز کرببلایی شدن پر از سِرّ است

 وعشق می چکد از گوشه ی  لبت ... انگار

بخند ... خنده ی گل دیدنیست... اما حیف

خزان به باغ رسیده ،  چیکده اشک انار

پدر که رفت شدی شیر مرد حزب الله

جهاد ... آینه ای از عماد... و این تکرار

علی اکبر بابا و حاج رضوان ها

شدی فدایی زینب و حیدر کرار

برو...  هوای پریدن تو را هوایی کرد

زمین بماند از آنِ هجوم آن کفتار

و کهکشان نگاهت کبوتری شده است

و کربلای تو جولان، شروع این دیدار

بمان که بوسه زنم بر پر شکسته ی تو  

فقط برای خداحافظی... فقط یکبار

سلام فاطمه را هم ببر به سوی عماد

بگو که زینبی ام ... ایستاده ام سردار

جهاد مغنیه تکرار می شود - برخیز

الا برادر من ... ذوالفقار را بردار

خبر دهید به دشمن ، ادامه خواهد یافت

جهاد ،  تا سحرِ دیدنِ رخِ آن یار