من حقّم است هشت گرفتم چرا که من

یک جمله هم نساخته ام با دوازده

با چند نمره باشد اگر رد نمی شوی

یک ، دو ، سه ، ... ، هفت ، هشت، نَه آقا دوازده

بی تو تمامِ اهل قیامت رفوزه اند

ای نمرۀ قبولی ِ دنیا، دوازده

ثانیه های کـُند توسل می آورند

یا "صاحب الزمان خدا" یا "دوازده"

حالا که ساعت تو و چشم خدا یکی است

آقا چقدر مانده زمان تا دوازده

امروز اگر نشد ولی یکروز می شود

ساعت به وقت شرعی زهرا (س) دوازده

استادلطیفیان

باران لحظه های پر از خشکـسالـیَم!

احساس آبیِ غزلِ احتمالـیَم!

در این اتاق یک_دو_سه متری م ، دلخوشم

با رنگ آسمانی ِ گلهای قالـیَم

تا کی صدای آمدنت طول می کشد؟

پیغمبر قبیله! امام اهالـیَم!

وقتی غروب می شود و گریه می کنی

آیا نمی شود به نگاهت بـمالـیَم

دنبال ارتفاع ِ خودم آمدم، اگر

اطراف گیوه های تو در این حوالـیَم

ای رمز جدول همه ی "جمعه نامه ها "

تنها جواب آینه های سوالیم!

یک روز هم اذان ترا پخش می کنند

از پشت بام حنجره های بلالـیَم

تو لهجه ی زبان خدایی و من ولی

از پایه ریز های زبانهای لالیم

حالا کنار چشم تو لکنت گرفته ام

من دوستدالمت تو بگو دوست دالیم ؟

استادلطیفیان

وقتی تو از سفر برسی عید می‌شود

دنیا دوباره صاحب خورشید می‌شود

چشمان روشنت که طلوعي دوباره کرد

دلها پر از تجلّی توحید می‌شود

با اهتزاز پرچم سرخت در آسمان

پیمان عشق و عاطفه تجدید می‌شود

از چشم خیس گریه کنان شهید عشق

با بوسه ای به راه تو تمجید می‌شود

یک عمر نوکریِ در خانۀ حسین

با یک نگاه لطف تو تایید می‌شود

آقا طواف مرقد خاکی مادرت

وقتی که چشم های تو تابید، می‌شود

این جمعه ها عزای مرا جار می‌زنند

برگرد با رسیدن تو عید می‌شود

یوسف رحیمی

دلم گرفته ازاین جمعه ها که تکراری ست

وسهم روزوشبم بی شماگرفتاری ست

گناه پشت گناه و...... گناه پشت گناه

گناه:نقل ونباتی که بینمان جاری ست

جهان وخلق جهان جمله دست دوم شد

ببین بدون تو عالم شبیه سمساری ست

به نوکران شماطعنه می زند هرکس

که:بیخیال شوید،انتظار سرکاری ست

در این زمانه پستی که نقل لبهامان

دروغ وغیبت وفحاّشی و رباخواری ست

چقدر ندبه بخوانم برای آمدنت اگرچه

این همه ندبه فقط ریاکاری ست

ولی به صورت من یک نگاه کن آقا

لبم ترک زده ....مثل لبان سیگاری ست

ودکتران همه ،مارا جوابمان کردند

فقط ظهور تو آقا علاج بیماری ست

غروب جمعه شدوبی تو بازهم،ای وای

دلم گرفته ازاین جمعه هاکه تکراری ست

مجتبی خرسندی

بیا که عبد مطیع خدا شدن خوب است

شبی به خاطر او سر به را شدن خوب است

تمام حرف همین است که گنه نکنیم

ز آن چه نفس بخواهد جدا شدن خوب است

شده به یک سحری صاف کن دل خود را

به آیه های خدا با صفا شدن خوب است

به دل حقیقت محبوب را تو پیدا کن

ز عشق های مجازی رها شدن خوب است

چرا به پیش خلائق تو خم کنی سر خود ؟

شبی مقابل دلدار تا شدن خوب است

صدای اهل قبور است می رسد بر گوش

که : آی بنده رفیق دعا شدن خوب است

از این دو دیده به غیر از گنه نشد حاصل

ببند چشم ، که اهل بکا شدن خوب است

ببین که قافله ی عمر می رود از پیش

مرو به خواب که دور از خطا شدن خوب است

مگر که بخت کند رو ، طبیب را بینی

به درد بندگی اش مبتلا شدن خوب است

در این لیالی رحمت اگر خدا خواهد

مسافر حرم کربلا شدن خوب است

رضا رسول زاده

من كیم قلب وجودم من كیم جان جهانم

من كیم نور عیانم من كیم سر نهانم

من كیم كهف حصینم من كیم مهد امانم

من كیم مولای خلقت در زمین و آسمانم

من كیم فرمان روای ملك حی لامكانم

من كیم فرزند زهرا مهدی صاحب زمانم

من كیم من آسمانی مصلح خلق زمینم

من كیم من دست تقدیر خدا در آستینم

من كیم من وارث پیغمبر و قرآن و دینم

من كیم سر تا قدم مولا امیرالمؤمنینم

من كیم من آخرین تیر الهی در كمانم

من كیم فرزند زهرا مهدی صاحب زمانم

من كیم من آفتاب یازده خورشید نورم

من كیم من مصحفم تورات و انجیل و زبورم

من كیم من مظهر عفو خداوند غفورم

من كیم من آن كلیم هستم كه عالم گشته طورم

من یگانه مصلح عالم امام انس و جانم

من كیم فرزند زهرا مهدی صاحب زمانم

ماه شعبان خنده زن بر آفتاب منظر من

بوسه گاه جده ام زهرا جبین مادر من

سیزده معصوم را روح و روان در پیکرم من

جان به قرآن می دهد لعل لب جان پرور من

نقش جاء الحق به بازویم شهادت بر زبانم

من کیم فرزند زهرا مهدی صاحب زمانم

بیشتر از آنكه كامم تر شود از شیر مادر

داشتم بر آسمان معراج چون جدم پیمبر

بر لبم گردید جاری آیة قرآن چو حیدر

بر همه مستضعفین دادم نوید فتح را سر

با گل لبخند بابا بوسه میزد بر دهانم

من كیم فرزند زهرا مهدی صاحب زمانم

من به چشم شیعیانم جلوة الله و نورم

من میان دوستانم ، گرچه پندارند دورم

ملك هستی بهر مواجی بود از شوق و شورم

دوستان آماده نزدیك است ایام ظهورم

می رسد دیگر به پایان انتظار شیعیانم  

من كیم فرزند زهرا مهدی صاحب زمانم

گرچه چون یوسف به چاه غیبت کبری اسیرم

هرکجا باشم به کل عالم خلقت امیرم

غیبتم را هست سری نزد دادار قدیرم

تا در اقطاع زمین با دوستانم انس گیرم

گه به سهله گه به کوفه گه به قم گه جمکرانم

من كیم فرزند زهرا مهدی صاحب زمانم

من همان خون خدا هستم که در جوش و خروشم

بانگ هل من ناصر جدم بود دائم به گوشم

پرچم سرخ حسین ابن علی باشد به دوشم

پر شود از عدل این عالم به عزم سخت کوشم

چون پیمبر گله ی صحرای هستی را شبانم

من كیم فرزند زهرا مهدی صاحب زمانم

انبیا و اولیا هستند یك سرلشكر من

عیسی و مریم نماز آرد به جا پشت سر من

آیة فتحًا مبینا نقش بر انگشتر من

حكم حكم من زمین و آسمان فرمان بر من

پایگاهم كوفه پا بر قلة هفت آسمانم

من كیم فرزند زهرا مهدی صاحب زمانم

جامه ی ختم رسل پوشیده بر قد رسایم

ذوالفقار مرتضی در پنجه ی مشکل گشایم

چارده خورشید پیدا در جمال دل ربایم

می رسد از کعبه بر گوش همه عالم صدایم

جمع می گردند در یک لحظه گردم دوستانم

من كیم فرزند زهرا مهدی صاحب زمانم

می رسد روزی كه با عدلم اروپا را بگیرم

وز پی احیای قرآن كل دنیا را بگیرم

پنجة قهر افكنم حلقوم اعدا را بگیرم

داد حیدر ، داد محسن ، داد زهرا را بگیرم

داد ثاراللهیان را از یزیدیان ستانم

من كیم فرزند زهرا مهدی صاحب زمانم

منتظر باشند مهدیون به امید وصالم

ی رسد روزی كه گیرم پرده از ماه جمالم

من امید مصطفی من آرزوی قلب آلم

من شما را آبرویم ، عزتم ، قدرم ، جلالم

من به میثم شهد وصل خویشتن را می چشانم

من كیم فرزند زهرا مهدی صاحب زمانم

استادسازگار

نرگس آن شب انتظار یاسمن را می کشید

ابر نازی سایه سرو چمن را می کشید

سیب سرخ عاشقی خندید بر شاخ درخت

لاله بر تن کرده از دیبا و یاقوت رخت

ماه در شام غمش در آسمان می دید خواب

می زند سنجاق عشقش را به زلف آفتاب

لاابالی بلبل آشفته و شوخ و زرنگ

برده از جام می مفتونی هفتاد رنگ

در غیاب باغبان فرصت غنیمت داشته

رفته و از باغ او یک سوگلی برداشته

با اقاقی های عاشق ایستاده صف به صف

دسته ای سوزانده عود و دسته ای هم کف به دف  

از زمین سامره باد یمانی تا وزید

یوسف از فرط شعف انگشت دستش را برید

طوطی رند طرب بگرفت این فرخنده فال

در جوابش آمد از هنگامه عید وصال

هیچ کس جز چشم نرگس این تجلی را ندید

ناگهان رخساره ی سلطان گلها شد پدید

هاتف شوریده زد بر سینه داغ عاشقی

خوانده خیر مقدمش در کوچه باغ عاشقی

مژده ای یاران عاشق یار خوش عهدی است این

گل بیفشانید به به حضرت مهدی است این

پرده ای انداخته بر صورتش رنگین کمان

بسته از الوان خود بر گاهوار او رمان

از طلای کاکلش هم سیم و هم زر ریخنه

لوح محفوظ خدا بر گردنش آویخته

بر تنش مریم لباسی از زبرجد دوخته

بر لبش روح القدس آیات حق آموخته

لب مگو معجونی از شهد و شراب سلسبیل

می چکد از لعل مستش شیر خرمای نخیل

حسن بی همتا به دریای نگاهش غوطه ور

ریخته بر ساحل مژگان او در و گهر

حضرت داوود تصنیف جدیدی ساز کرد

با سلیمان نبی تا مهد او پرواز کرد

موسی از سینا به سینا ی جمال او شتافت

خواست زود آید هزاران موج دریا را شکافت

خضر آب زندگانی را رها کرد و نخورد

پیش قطره قطره ی آب دهانش کاسه برد

این خبر آفاق را پُر کرد و از هر شهر و کو

آمدند ی بر تماشای رخ آن ماه رو

روز و شب نرگس به صحن باغ میخواند این دعا

یاسمن را از حسودان چمن پنهان نما

حق وِ را از لطف ، از چشم حسودش دور کرد

غنچه را در هاله ای از نور خود مستور کرد

رفت و رفت و از دیده ی چشم انتظاران شد نهان

حلقه عشاق شد بی نور یار مهربان

سیب جایش را به برگ زرد پاییزی سپرد

سوخت جان لاله و از غصه جانش، فسرد

بلبل آشفته می زد بر سر خود وای وای

سوگلی روز و شبش شد گریه های های های

طوطیان در شکرستان غمش مضطر شدند

آن اقاقی ها که میگفتم همه پرپر شدند

سالها رفت و کسی این بوستان را در نزد

هیچ قمری درهوای عشق بازی پر نزد

غنچه روزی می رسد با خار بیرون از نیام

آید و برپا کند در باغ جشن انتقام

یا صاحب الزمان عج

ای طلوع صبح دم نور دگر آورده ای

آفتابی بهتر از شمس و قمر آورده ای

شاهدی از جان و دل محبوب تر آورده ای

یا که وجه الله بر اهل نظر آورده ای

مصلح کل حجت ثانی عشر آورده ای

مهدی موعود کز خلق خدا او را سلام

آسمان امشب چه سیمای تو روحانی شده

دامنت چون قلب نرگس پاک و نورانی شده

سینه ات لبریز از انوار ربّانی شده

صحنه هایت روضه ی سر سبز رضوانی شده

ماه با لبخند ، گرم نور افشانی شده

تا طلوع صبح دور سامره گردد مدام

ای زمین آغوش بگشا که جانان است این

سامره تطهیر کن خود را که قرآن است این

آسمان در بر بگیرش یک جهان جان است این

سیزده معصوم را روح است و ریحان است این

قلب قرآن ، هستی دین ، رکن ایمان است این

خود امام و یازده آباء معصومش امام 

استادسازگار

لاله های نرگس ! امشب باغ را زینت کنید

باغ را زینت کنید از باغبان دعوت کنید

با گل دامان نرجس لحظه ای خلوت کنید

تا سحر با آن نگار نازنین صحبت کنید

صورت حق جستجودرآن نکو سیرت کنید

با امام عصر یکبار دگر صحبت کنید

اهل مجلس باز وصف ماه مجلس بشنوید

بوی یاس از نرگس دامان نرگس بشنوید

نرجسا ! ماه هزاران انجمن آورده ای

آفتاب حسن حیّ ذوالمنن آورده ای

لالۀ سرخ حسینی بر حسن آورده ای

باز در عالم خلیل بت شکن آورده ای

یوسف کنعان ما را در وطن آورده ای

یا که بر یعقوب بوی پیرهن آورده ای  

بر تو و فرزندت ای پا کیزه مادر آفرین

از خدا واحمد وزهرا وحیدر آفرین

این مسیح آفرینش پیشتر از آدم است

این چراغ طور بینش این فروغ عالم است

این کلام الله ناطق این کتاب محکم است

این مسیحای مسیحا این امام مریم است

این صفا این مروه این حجراین حرم این زمزم است

این امید انبیا از بوالبشر  تا خاتم است

این تمام چارده معصوم در یک صورت است

این نه یک نوزاد این پیر تمام خلقت است

نرجس ! امشب خلق را دروجد وشورآورده ای

یک قمر نه چارده خورشید نور آورده ای

ِسرِّ ده فرمان موسی را زطور آورده ای

مصحف وانجیل وتورات وزبور آورده ای

مصطفی را از حرا یا غار ثور آورده ای

بر تمام انبیاء وجد وسرور آورده ای

جان عالم باد قربانت که مهدی زاده ای

ای سلام ازحیّ سبحانت که مهدی زاده ای

یا محمد نقش جاء الحق به بازویش به بین

ذوالفقار حیدری در تیغ ابرویش به بین

یک جهان توحید در چشم خدا جویش به بین

روی خود ، روی خدا درمصحف رویش به بین

صوت قرآن بشنو و لعل سخن گویش به بین

ُخلق خود درُخلق وخوی خویش ،درخویش ببین

اوست نوزادی که بر عالم امامت میکند

قائم است وبا قیام خود قیامت می کند

آی اسرائیلیان ! موسی است این موسی است این

ای مسیحیّون ! همانا حضرت عیسا ست این

ای مسلمانان عالم بر همه مولاست این

ای تمام اهل دنیا ! مصلح دنیاست این

ای همه ایرانیان !  ازدوده ی کسرا ست این

ای همه سادات عالم یوسف زهراست این

ای شب هجران ! سپاه صبح می آید زدور

شیعیان آماده نزدیک است ایّام ظهور

مهدی آمد تا لوای عدل رابر پا کند

مهدی آمد تا جهان را جنت الاعلا کند

مهدی آمد تا گره از کار عالم واکند

مهدی آمد تا دوباره معجز موسا کند

او زمین را از عدالت سینه ی سینا کند

او همه فرعونیان را غرق در دریا کند

یوسف گمگشته بوی پیرهن آید از او

بی تبر کار خلیل بت شکن آید از او

یا امام منتقم ای یوسف زهرا بیا

ای شب تاریک را صبح جهان آرا بیا

ای یگانه وارث خونهای عاشورا بیا

ای صدای انتقام زینب کبرا بیا

آفتاب فاطمه از آن سوی صحرابیا

ای شبان ما ببین حال دل مارا بیا

گرگ آدم خوار دم ازحقّ آدم می زند

چنگ بر دلهای مظلو مان عالم می زند

یوسف زهرا ببین آنان که زهرا را زدند

جای عرض تسلیت امّ ابیها را زدند

تا قیامت پیروان راه مولا را زدند

علم ودین ودانش و ایمان وتقوارا زدند

نور وقدر وکوثر و یاسین وطاها را زدند

فاش گویم کلّ مظلومان دنیا را زدند

شیعه می سوزد هماره ، شیعه می گرید مدام

تا زفریاد تو بر خیزد خروش انتقام

صبر کن یا فاطمه فریاد پشت در مزن

طایر جان امیرالمؤمنین پر پر مزن

یا علی از ناله چاه کوفه را آذر مزن

یا حسین ازنوک نی آتش به خشک وتر مزن

زینب کبرا  دگر بر چوب محمل سر مزن

چاک بر پیراهن خود پای طشت زر ، مزن

می رسد روزی که عترت را شود روشن دو عین

خیزد از مهدی صدای یا لثارات الحسین

ای گریبان چاک صبح جمعه بر دیدار تو

ای همه یوسف رخان گم گشتۀ بازار تو

ای گناه ما هماره باعث آزار تو

ای مسیح آسمانی فردی از انصار تو

ای شرار خشم حق در تیغ آتش بار تو

ای سرشک چشم زهرا بر گل رخسار تو

قلب شیعه بیقرار توست یابن العسکری

فاطمه چشم انتظار توست یابن العسکری

یوسف گمگشته تو ، کنعان همه عالم ، بیا

ای یگانه منجی ذریّه ی آدم بیا

ناخدا ! بهر خدا در این محیط غم بیا

ای گرامی زادۀ پیغمبر خاتم بیا

بی تو گشته آفرینش خیمه ی ماتم بیا

ای نثار مقدمت خون دل میثم بیا

تاتو درما غایبی برپاست در هر انجمن

نالۀ یابن الحسن یابن الحسن یابن الحسن

استادسازگار