شعر شهادت امام موسى ابن جعفر ع
مشکل گشای کارها باب الحوائج ذکر توسّل های ما باب الحوائج دارد هوای شیعه را باب الحوایج پیوسته می گوییم «یا باب الحوائج» پر می کشد دل های ما تا کاظمینش امشب عجب دارد تماشا کاظمینش عیسای اهل البیت موسای کلیم است مانند بابایش کریم ابن الکریم است بین دعاهایش غریبه هم سهیم است بابای سلطان خراسان از قدیم است دارد دمی مثل مسیحا کظم غیظش عبد خدا می سازد او با کظم غیظش از هر بلایی شیعه ها را حفظ کرده زیر عبای خویش ما را حفظ کرده در سینه اش علم خدا را حفظ کرده اعجازهای انبیا را حفظ کرده با یک نگاهش زیر و رو شد بُشر حافی مجذوب حُسن خُلق او شد بُشر حافی آری وقار او وقار دیگری بود اکسیر علم او عیار دیگری بود هر احتجاجش افتخار دیگری بود تیغ کلامش ذوالفقار دیگری بود مانند زینب، عمّه اش، مرد سخن بود در هر سؤالی پاسخش دندان شکن بود آقای ما در کنج زندان چارده سال محروم از خورشید تابان چارده سال آزرده، زخمی، مو پریشان چارده سال مثل هزاران سال بود آن چارده سال «خلّصنی یارب» گفتنش از حد گذشته پیداست در زندان به آقا بد گذشته گلبرگ های یاس را پژمرده بودند از بس که آقا را شکنجه کرده بودند پا را دگر از حد فراتر بُرده بودند بدکاره ای را پیش او آورده بودند ذکر الهی را عجب محسوس می گفت «سبحانکَ» «قدّوس» «یا قدّوس» می گفت یک بار نه ... بلکه هزاران بار افتاد در لحظه ی برخاستن بسیار افتاد دستش ز روی شانه ی دیوار افتاد آن لحظه یاد مادرش انگار افتاد ... زنجیرها تاب و توانش را گرفتند یک عدّه ای نامرد امانش را گرفتند آقای ما در سینه اش دردی کهن داشت هر شب نگهبانی پلید و بد دهن داشت رنگ کبود و زخم هایی بر بدن داشت از بس که زندان بان او دست بزن داشت صبرش به زیر تازیانه ها محک خورد مانند زهرا مادرش خیلی کتک خورد یک تخته ی در عهده دار بردنش بود هر چند که زنجیرها دور از تنش بود اما هنوز آثار آن بر گردنش بود شکر خدا که بر تنش پیراهنش بود دیگر سر او زیر دست و پا نیفتاد بر دختر او چشم خیلی ها نيفتاد
برچسب‌ها : شعر شهادت امام موسى ابن جعفر ع,امام كاظم ع,شعر ناب,شعر جديد
