نقد هستی را خدا برآل طاها هدیه کرد

تاعلی را غنچه ای بی مثل و همتا هدیه کرد

دربهشت آرزو با خلقت نورحسین

عشق را عشق آفرین مفهوم معنا هدیه کرد

درسپهر عشق وآزادی خدای ذوالجلال

درپگاه نور خورشیدی دل آراهدیه کرد

باز بحربیکران رحمت حق موج زد

گوهری ازبحر لطف خود به زهرا هدیه کرد

غنچۀ لب های حیدر با تبسم باز شد

زین گل سرخی که براو حق تعالا هدیه کرد

عرشیان گفتند از عرش برین با فرشیان

گوشوار عرش خود را حق به مولا هدیه کرد

من نمی گویم خدا گل داد دردست علی

بلکه می گویم به او باغی مصفا هدیه کرد

تاحسین ابن علی چشمان خودرا بازکرد

فطرس بی بال وپر را بال زیبا هدیه کرد

با شکوفائی خود دلدادگان عشق را

یک جهان شیدائی وشور وتمنا هدیه کرد

تا دل ما را به نور خویش نورانی کند

مهراو را دست رحمت بردل ما هدیه کرد

روز اول حق به او بخشید عرش وفرش را

روز آخر او تمام هستیش را هدیه کرد

شکر لله ای «وفائی» ازولا ومهراو

توشه ای برما خدا از بهر فردا هدیه کرد

استادسید هاشم وفائی