غنچه ای وا شد دوباره رو به سوی آسمان

مــحــو زیــبــاییِّ او چشمان خیــس باغبان

یک تبــسم کرد خورشید ولایــت بــر رخش

ابــر رحمت آمد و تشکیل شد رنگین کمان

رنــگ سبزش بیشــتـر دارد تجلی می کند

جلوه ی سادات می ریزد ز دست عرشیان

مرز این رنگین کمان از فرش تا عرش خداست

یک سرش دست امام و سمت دیگر در جنان

باغبان موسی  بن جعفر ، گل علی موسی الرضا

ایــن امام بی کسان و او امام عاشقان

مرغ دل پر می زند در بوستان اهل بیت

در هوای شام میلاد رضا ، تصنیف خوان 

طبع ناقابل کجا عنوان نماید مدح او؟

حضــرت جبریل باشد مادح این خاندان

اصغر چرمی