امام بي قرينه يي علي جان

شهيد زخم كينه يي علي جان

به گوش جان مي رسد آواي تو

بگو چه آمد سر زهراي تو

بگو تو اي امام بي قرينه

كجاست قبر بانوي مدينه

ديده ي تان غصب فدك ديده است

فاطمه را زیر کتک دیده است

تو بارها فتح و ظفر ديده اي

فاطمه را ديده ي تر ديده اي

كجاست آن بانوي زار و خسته

كجاست بازوي ز هم گسسته

كجاست كوهي كه تو را يار بود

هميشه بر درد تو غمخوار بود

منم گداي خانه زادت علي

آمده ام عرض ارادت علي

آمده ام براي همدرديت

چگونه گويم به شما تسليت

امان ز درد نيمه شبهاي تو

ز ناله ي زينب تنهاي تو

ز بچه هاي بي پناهت بگو

ز غصه ي درون چاهت بگو

ز گريه هاي مخفي بچه ها

ز دردهاي مانده در كوچه ها

بگو چه آمد به سر مجتبي

كه پير شد ز بعد آن ماجرا

 امان ز دردهاي پنهانيت

چه شد سبب ساز رجز خوانيت

تو را شكست دشمن زبونت

ميان باغ ياس لاله گونت

ذكر لب تمام زائرانت

كجاست قبر همسر جوانت

امان ز دردهاي ناگفته ات

كجاست آن ياس به خون خفته ات

كجاست همسر جوانت علي

 چه شد حبيبه ي زمانت علي

يار غريب خود كفن نمودي

زمانه را غرق محن نمودي

ز آسمان چرا شرر نبارد

غريب كربلا كفن ندارد

اصغر چرمي

ارباب با وفا  سلام بر محرمت

ای حجت خدا  سلام بر محرمت

ذکر غم شما  بر صحن دل نشست

محبوب قلبها  سلام بر محرمت

عالم سیاه پوش  در ماتم تو شد

ای شاه سر جدا  سلام بر محرمت

هر لحظه از غمت  بی تاب شد دلم

سالار روضه ها  سلام بر محرمت

ای باعث وجود  معنای فضل و جود

ای معدن سخا  سلام بر محرمت

اشعار ما کجا  وصف شما کند

طوفان واژه ها  سلام بر محرمت

از داغ روضه ات  عالم حزین شده

ارباب ماسوا  سلام بر محرمت

آقای تشنه لب  فدای غریبیت

فرزند مرتضی  سلام بر محرمت

شوری بپا شده  با ذکر یا حسین

در مجلس عزا  سلام بر محرمت

باز این چه شورش است   ذکر مدام ما

شعر کتیبه ها  سلام بر محرمت

امشب نوشته شد بر روی قلب ما

حیّ عَلی اَلعَزا سلام بر محرمت

اصغر چرمی

ما منتظران کوی یاریم حسین

تادر حرمت اشک بباریم حسین

در روز جزا بجز تو ای حضرت عشق

امید به هیچ کس نداریم حسین

اصغر چرمی

نظر لطف تو یک بار دگر حاصل شد

غزلی از کرمت بر دل من نازل شد

شعر نذر علم و بیرق و مشک ساقیست

واژه ها غیر اباالفضل همه باطل شد

در میان دو کفش عشق تلاتم می کرد

قطره ای بر دل من ریخت مرا شامل شد

دست ساقی حرم راه نشان داده به ما

همه جا لحظه ی غفلت کرمش حائل شد

شکر می گویم اگر شعر محرم آغاز

با مدد از کرم نام ابوفاضل شد

اصغر چرمی

سفیر حضرت مولا  خدا نگهدارت

به کوفه شهر دورنگی کسی نشد یارت

تو با تمامی هستت شدی فدای حسین

تمام عالم هستی فدای ایثارت

به کف گرفته ای و داده ای تو جان خویش

به روی دارالاماره کشیده شد کارت

به را خُدعه و نیرنگ دست تو بستند

که آن حرامی ملعون نماید احضارت

به روضه ی تو نشستم کنار سفره ی حق

قسم به حضرت مسلم منم گرفتارت

به پای حضرت ارباب شد جدا سر تو

به خون کشیده شد آخر تمام رخسارت

عطش گرفته تمام وجود ناز تو را

تو تشنه کام غریبی شبیه سردارت

به خون پاک تو ای کشته ی فتاده به خون

تمام عالم امکان شده عزادارت

اصغر چرمی

بساط هیئت ارباب را بپا کردند

ستون خیمه ی عشاق را بنا کردند

دوباره ماه محرم شد و عزا داران

لباس مشکی هر سال را جدا کردند

میان مجلس روضه به گریه مادر ها

عزا گرفته و نذریِّ خود ادا کردند

میان صحن حسینیه ها عزاداران

برای عرض ارادت مرا صدا کردند

من از اهالی دردم مریض چشمانت

به چای روضه ات آقا مرا دوا کردند

برات کرببلا را دوباره دادند و

تمام حاجت عشاق را روا کردند

نشسته ام به میان حریم روضه ی تان

بساط روضه و گریه به ما عطا کردند

شعار مجلستان کُلُّ یَوم عاشوراست

مباد گفته شود عاشقان رها کردند

تمام روضه ی تان را شنیده ام اما

چه شد به جای کفن فکر بوریا کردند؟

به جان حضرت زینب گمان کنم امشب

نصیب جمع محبان غم و بلا کردند

رسیده ماه محرم زمان درد و بلا

گروهی از همه جا قصد کربلا کردند

اصغر چرمی

ای دشمن بی شرم من بابا ندارم

در بین صحرا مانده ام ماوا ندارم

زخمی شدم از بس که در صحرا دویدم

مجروح و زخمی مانده دیگر پا ندارم

دیروز بر دوش عمویم بودم اما

امروز جز خار مقيلان جا ندارم

سیلی زدی با بغض مانده از سقیفه

محکم بزن چون دیده ی بینا ندارم

چشمم پر از خون شد گمانم ای پدر جان

من فرق با افراد نابینا ندارم

گفتم به عمه کاش می شد گیسوانم

می بافتی نزد پدر ، اما ندارم

از بس ملامتهای شامی را شنیدم

جايي براي حرف بي پروا ندارم

تا گیسوانم را بدست باد دادم

گفتم خدا را شکر دیگر نا ندارم

با عمه ام گفتم دعا کن بر وفاتم

از بی کسی خسته شدم بابا ندارم

گوشم شده پاره ز سنگینی سیلی

در فاطمه بودن ببین همتا ندارم

شیرین زبانی کار هر روز رقیه است

بابا ببین مثل گذشته تا ندارم

چشم کنیزی دوخت بر ما مرد شامی

بابا دگر راهی بجز افشا ندارم

با ضربه هایی که عدو بر پیکرم زد

فرقی دگر با مادرت زهرا ندارم

چشمان پر خون شما خیره به من شد

من را ببر بابا که دیگر پا ندارم

اصغر چرمی

عشق است فقط پيش شما رو بزنيم

در نــزد شــما آمده زانــو بزنيم

يك صبح قشنگ با لباس خدام

بر طوف حرم آمده جارو بزنيم

اصغر چرمي