كاشف الكرب الكراماتم ...علي

شرحه ،شرحه در حكاياتم...علي

جرعه اي از ساغر چشمت چه شد

مـــــن خماري در خراباتم ...علي

چون شدم نفي از تمام ِممكنــــات

آيتي در حــــدَ ِاثــــــباتم ....علي

طعنه زن ،كمتر بزن هر طعنه اي

دادگاهي از شكاياتـــــــم ....علي

جمــع ِعشاقـــــــت مرا راهي نبود

عـــاشـــقي از آن ولاياتم.....علي

در نــــگاهت مشكلات ،آسان شود

كـــاشف الكرب الكراماتم ....علي

امشب تمام ِ اين دلم ،غرق عبور است

در انتظار ِقطره  اي اشراق ِنور است

امشب براي ديـــــــــــدن ،روي سپيده

بر گونه هاي چشم ِمن شبنم ،وفور است

تـــا رويش ِلبخند زيباي سپيــــــــــــــــده

هر ثانيه ،چون قرن هاي دور ِدور است

اســــــرار ِشب را از سحر بايد بپر سيد

همســــــايه با خورشيد تابان ِظهور است

امــــــشب كمي تا روشني باقي ِ باقيست

از مهر ِچشمانش شبم گرم از سرور است

در ســـــايه سار ِصبح ِ صحراي دل ِمن

هر خاطري از خاطرش سبز ِحضور است

فاطمه خواجويي راد

كعبه با نور علي جلوه دوچندان دارد  

 رخ ماه نبوي ، چهره ي خندان دارد  

 ديده وا كن به سوي ركن يماني و نگر

سر درِ بيت خدا  آينه بندان دارد 

 اصغر چرمي

مولودکعبه

دوباره عطر ولایت به مکه پیچیده است

ازآن گلی که به دامان کعبه روئیده است

نثار مقدم مولود کعبه ، جبرائیل

سبد سبد گل سرخ از بهشت پاشیده است

فضای خانۀ حق روشنی گرفت ازآن

که نور حق زجبین علی درخشیده است

پی تلاوت قرآن علی چو لب بگشود

نبی زشوق گل بوسه زان دهن چیده است

به شوق آن که نهد سر به خاک درگه او

کبوتر دل ما سوی مکه کوچیده است

بهشت رابه علی ذات حق عنایت کرد

علی کرامت حق را به شیعه بخشیده است

علیست مهر جهانتاب عدل و آزادی

که از ازل به جهان وجود تابیده است

علی اگرچه خروشد به پیش ظلم وستم

دلش ز جوشش اشک یتیم جوشیده است

دو گوهرند گرانقدر حیدر و زهرا

که قدر این دو گهر راخدای سنجیده است

کمال قدر علی را تو از مدینه بپرس

که روز قدرت و مظلومی و را دیده است

مدینه شاهد غمهای بی شمارۀ اوست

مدینه راز دلش را به چاه بشنیده است

به چهره اشک علی درنماز شب همه شب

چوشبنمی است که بربرگ لاله غلطیده است

به باغ طبع «وفائی» شکفت باردگر

هرآن گلی که به مدح علی پسندیده است

گلبانگ محمدی

تاصوت دعا بیت خدا راپُرکرد

عطرگل لاله همه جارا پُرکرد

درکعبه شکفت تا گل روی علی

گلبانگ محمدی فضارا پُرکرد

ولایت

میلاد تومیلاد عنایت باشد

مقصود زخلقتت هدایت باشد

پیداست زمیلاد تو درکعبه علی

توحید به همراه ولایت باشد

تبریک

ایدوست بیا مدح علی را گوئیم

چون بنده سخن به وصف مولا گوئیم

هنگام ولادت علی جا دارد

تبریک ولادتش به زهرا گوئیم

اندیشۀ ما پراست ازیاد علی

مائیم وغبار پای اولاد علی

امسال بهار شادی وغم داریم

بایاد امام وجشن میلاد علی

گمگشتگان عشق

اشک محبتی که نشیند به روی ما

امید می رود که شود آبروی ما

مارا چه حاجت است به مینای دیگران

لبریز عشق دوست بود تا سبوی ما

دلدادگان گلشن سبز ولایتیم

زین باغ لاله خیز بود رنگ وبوی ما

فردا به احترام علی باز می شود

درهای رحمت احدیت به روی ما

بهر نماز عشق به محراب می رویم

آنجا که اشک می شود آب وضوی ما

سوگند می خورم به غمش ،وقف او بود

فریاد غم گرفتۀ  و بغض گلوی ما

چون شمع سینه سوز بسوز ای دل صبور

اینجا به قدر سوختن است آبروی ما

مارا چو می برند به غربت سرای خاک

دیدار روی اوست همه آرزوی ما

گمگشتگان عشق، امید است تا علی

فردای رستخیز کند جستجوی ما

نالیده ایم بسکه «وفائی» زداغ او

پیچیده است درهمه جا های وهوی ما

رباعیات میلاد مولی الموحدین علی بن ابی طالب «علیه السلام»

زمزمه علی

بردین رسول حق ولی آمده است

خورشید ولا، نور جلی آمده است

جبریل امین برای دیدار علی

با زمزمه علی علی آمده است

جشن میلاد

درفصل شکفتن گل یاد علی

داریم همه چشم به امداد علی

دیوار حرم شکافت یعنی که خدا

درکعبه گرفت جشن میلاد علی

کعبۀ دل

خورشید به دیدنش خجل می آید

شبنم زده روی ومنفعل می آید

با کعبه ی گِل بگو که احرام ببند

کز سوی خدا کعبه ی دل می آید